Ściany działowe z płyt gipsowo-kartonowych (płyty g-k) mogą być przezroczyste lub głuche. Szkło lub witraż można włożyć w ramę przezroczystej przegrody, drewno, sklejkę lub płyty g-k – w ramę głuchej przegrody. Rama może być wykonana z aluminium, drewna, MDF lub płyty wiórowej. Zostanie również użyty wypełniacz – szkło, panele plastikowe, okładziny aluminiowe.

Ściany działowe z plyt g-k do mieszkań: cechy

Najczęstszą opcią ściany działowej w niewielkim mieszkaniu jest plyta g-k i witraż. Wybór materiału zależy od lokalizacji przyszłej przegrody. Nie należy stawiać ażurowej przegrody o gładkich liniach do oddzielania toalety i wanny w połączonej łazience: w wilgotnym pomieszczeniu wkrótce ulegnie zniszczeniu. Do montażu w łazience lub na basenie domowym należy stosować płyty gipsowe odporne na wilgoć.

Izolacja akustyczna nie będzie konieczna, jeśli chcesz podzielić duży pokój na kilka małych i zbudować przezroczyste ścianki działowe w ramach z płyt regipsu. Ale jeśli wydzielasz część mieszkania typu studio do organizacji pokoju dziecięciego, przegrodę z plyt g-k należy zbudować za pomocą materiału izolacyjnego, instalując ramę na taśmie poliuretanowej lub gumowanej.

W cięzkiej przegrodzie można umieścic regały na książki lub ażurową umywalkę z brązu, w jej wnęce można umieścić instalacji – na przykład okablowanie elektryczne. Zasady montażu instalacji elektrycznej i wodnej są proste, w metalowych profilach do budowania szkieletu początkowo przewidziane są dla nich specjalne otwory. Jeśli nie kupisz profili metalowych, a wykonasz szkielet z drewnianych belek, łatwo jest samodzielnie wywiercić w nich takie otwory.

Szczególności zastosowania płyt g-k obok elementów grzejnych

Instalując ściankę działową w pobliżu pieców, kominków i kominów, należy kupić nie zwykłe, ale ognioodporne płyty g-k, a dla większej ochrony przeciwpożarowej układać ceglane przegrody na całej wysokości ścianki działowej (odległość od ściany działowej do ściany pieca lub komina powinna wynosić co najmniej 40 cm).

Mocowanie płyt g-k na szkielet metalowy (profil)

Podstawą ściany działowej z plyt g-k jest metalowy szkielet z profili nośnych, które montuje się do konstrukcji nośnych budynku, a następnie okłada się płytami regipsu. Nie ma ograniczeń co do szerokości przegrody, z wyjątkiem powierzchni pokoju i preferencji Państwa. Wysokość zależy od rodzaju słupków stalowych, ich grubości i odległości między słupkami.

Przed montażem wykonuje się oznaczenia, które najpierw nakłada się na podłogę, a następnie przenosi na sufit. Jeśli istnieje rysunek, wymiary są przenoszone z rysunku na podłogę, odznaczając linię za pomocą sznurka malarskiego. Jeśli nie ma rysunku, kierunek przegrody jest ustalany niezależnie.

Jeśli przegroda biegnie równolegle do jednej ze ścian, przenosimy te same odległości od ściany i rysujemy linię. Jeśli przegroda jest prostopadła do jednej ze ścian, używamy kątownika stolarskiego (ta metoda nie będzie działać w przypadku dużych ścianek działowych), albo kładziemy płytę na podłodze, opierając jedną stronę o ścianę, a na drugiej przykładamy poziomicę i rysujemy linię.

Kiedy linia jest narysowana na podłodze, przenosimy ją na sufit za pomocą pionu murarskiego lub przybijając do podłogi profil prowadzący i wycinając profil nośny odpowiadający wysokości pomieszczenia. Najpierw wkładamy go z jednej strony profilu prowadzącego, a następnie za pomocą poziomu ustawiamy go pionowo i umieszczamy znak na suficie. Po zaznaczeniu dwóch punktów na suficie łączymy je linią, wzdłuż której zostanie przybity górny profil prowadzący.

Wkładamy boczne prowadzące profile do górnych i dolnych profili prowadzących i przybijamy je do ścian. Mamy zamknięty obwód, który jest płaszczyzną pionową. Ustawiamy profile nośne. Mierzymy wysokość, wycinamy profil nośny, wkładamy w profile prowadzące i mocujemy za pomocą wkrętów samogwintujących z jednej strony na górze i na dole. Odległośc miedzy profilami nośnymi wynosi 60 cm.

Ważne jest, w jakim kierunku będą ustawione pólki profilowe. Należy zawczasu określić, z jakiej strony zaczniesz przykręcać płyty g-k. Podczas montażu profilu nośnego pamiętaj, że najpierw należy płytę przykręcić do profilu od strony usztywnienia, a kolejną płytę do reszty.

Montaż płyt g-k z uwzględnieniem drzwi

Jeśli w sciance działowej jest przewidziany otwór na drzwi, ważne jest, aby prawidłowo zainstalować dla niego szkielet i umieścić płyty g-k tak, aby po zamknięciu drzwi nie pojawiały się pęknięcia na połączeniach. W tym celu należy wzmocnić profile nośne po obu stronach drzwi, wkładając belkę odpowiedniego przekroju wewnątrz profilu CW – wzmocni to otwór drzwiowy i ułatwi montaż ościeżnicy. Można również wzmocnić otwór drzwiowy, montując dodatkowy profil stelażowy z każdej jego strony blizko skrajnego profilu, a wzmocniony profil o grubości 0,55 mm – na krawędziach.

Nie można umieszczać płyty g-k wzdłuż krawędzi otworu drzwiowego, a nad nim wkładać kawałki – nad drzwiami wzdłuż krawędzi otworu powstają pionowe pęknięcia. Płyty należy układać tak, aby ich łączenie było nad otworem drzwiowym na odległości 200 mm od jednego z boków. Dbamy o to, aby w procesie okładania ściany działowej łaczenia po drugiej stronie nie pokrywali się z łączeniami pierwszej strony.

Okładamy jedną stronę ściany działowej. Jeśli wysokość płyty g-k jest wystarczająca, mierzymy wysokość od sufitu do podłogi i wycinamy płyty o wymaganym rozmiarze, przykręcając je jedna po drugiej. Po drugiej stronie układanie karton-gipsu jest wykonywano w ten sam sposób z przesunięciem o odległość miedzy profilami.

Jeśli płyty g-k są mniejsze niż wysokość ściany działowej, najpierw przykręcamy całe płyty, potem kawałek, nie zapominając o złączach i konieczności umieszczania małych kawałków w szachownicę. Po drugiej stronie przegrody przesuwamy płyty na odległość między słupkami. Na szwach poprzecznych instalujemy złącze z odcinków profilu. Montujemy je przykręcając jedną połowę profilu do jednej płyty, następnie – przykręcając drugą płytę przez już przymocowane złącze.

Wykonując dwuwarstwową okładzinę, układamy płyty pierwszej warstwy z przesunięciem względem drugiej warstwy. Nie trzeba ich całkowicie przykręcać, wystarczy je chwycić za pomocą kilkunastu wkrętów samogwintujących, złącza nie są potrzebne. Drugą warstwę karton-gipsu przykręcamy częściej, w odstępach 15-20 cm, dłuższymi wkrętami. Szwy poprzeczne drugiej warstwy łączymi ze sobą przykręcając metalowy profil od wewnętrznej strony pierwszej warstwy karton-gipsu w miejscach, gdzie planowane jest umieszczenie szwu drugiej warstwy, albo po prostu sklejając szwy i przykładając do płyty pierwszej warstwy.

W miejscu instalacji ciężkiego sprzętu wzmacniamy ściane działową za pomocą drewnianej belki, wkładanej na całej długości profilu nośnego do wewnątrz dla maksymalnego wzmocniena, lub poziomo, układając kawałki belek, gęstej sklejki lub płyty OSB między profilami nośnymi. Można zainstalować dodatkowe złącza z profilu metalowego. Słupki ustawiamy w odstępach co 40 cm, do okładziny przegrody kuchennej lub łazienkowej można stosować tylko płyty g-k odporne na wilgoć.

Aby zwiększyć izolacyjność akustyczną przegrody, należy oddzielić profile prowadzące od podstawy taśmami dźwiękoszczelnymi. Można zastosować samoprzylepne taśmy dźwiękochłonne przyklejone do profilu prowadzącego lub użyć podkład do laminatu przecinając go na paski o żądanej szerokości i umieszczając go pod profilem prowadzącym przed zamocowaniem. Do przegrody wkładamy wełnę mineralną – najskuteczniejszy izolator akustyczny. Grubość wełny mineralnej należy dobrać do grubości ścainki działowej. Wełna powinna wystarczyć, ale też nie należy ją ściskać, ponieważ w tym przypadku jej właściwości ulegają pogorszeniu. Idealnie grubość wełny mineralnej powinna odpowiadać szerokości profilu.

Montaż ścianek działowych z płyt g-k: prosta opcja

Tak więc robimy najprostszą ściankę działową. Zaznaczamy linię instalacji przegrody na podłodze, ścianach i suficie. Na podłodze zaznaczamy miejsca do montażu profili nośnych.
W zależności od rodzaju i grubości płyt g-k rysujemy miejsca przyszłych otworów drzwiowych.

Po instalacji i zamocowaniu profili nośnych i prowadzących w punktach przylegania do sąsiednich konstrukcji lub do siebie (w przypadku montowania przegrody na podwójnej ramie), oklejamy je taśmą uszczelniającą lub uszczelniaczem. Następnie przymocujemy profile prowadzące, określając skok kołków na podstawie wykonanych oznaczeń. Wiercimy otwory o średnice 6 mm i głębokości 40-60 mm. Jeśli budujemy nie metalową, a drewnianą ramę, elementy mocyjemy za pomocą wkrętów do drewna z rzadkim gwintem.

Wyrównując górne profile prowadzące za pomocą poziomu, mocyjemy je kołkami o skoku nie przekraczającym 1000 mm. Dla jednego profilu – co najmniej trzy łączniki, odległość od skrajnych kołków mocujących do końca profilu – od 500 mm.

Długość profili dostosujemy za pomocą nożyczek do metalu. Za pomocą pionu murarskiego montujemy profile nośne w profile prowadzące z odstępem 600 mm. Najpierw wkładamy słupki w dolny, a zatem w górny profil prowadzący, upewniając się, że słupek wchodzi w prowadnicę na suficie na co najmniej 20 mm, a wysokość profili nośnych jest o 10 mm mniejsza od wysokości pomieszczenia.

Jeśli wysokość przegrody przekracza długość płyty g-k 2500 mm, to montujemy poziome segmenty profilu prowadzącego w miejscach końcowych połączeń płyt, przesuwając je względem siebie w pionie na odległość 400 mm, aby uzyskać większą wytrzymałość.

Mocujemy płyty do profili w kierunku od rogu płyty w dwóch wzajemnie prostopadłych kierunkach – w jednym kierunku z odkrytą częścią profilu wkręcając wkręty jak najbliżej ściany. Ważne jest, aby podczas mocowania sąsiedniej płyty wkręcany wkręt nie zaginał do wewnątrz półki profilu.

WKRĘTY DO MONTAŻU PŁYT GIPSOWO-KARTONOWYCH: VIDEO